Misha zawsze był odmieńcem, ale to nie przeszkodziło mu w tym, aby zostać najwierniejszym żołnierzem mafijnej rodziny Santini. Stał się również oddanym przyjacielem i powiernikiem Vincenta. Mężczyźni poznali się, kiedy byli jeszcze dziećmi. Wtedy Misha uratował Vincenta przed porwaniem. Nie ma drugiej osoby, której capo ufałby bardziej niż jemu.
W życiu Mishy pojawia się Eilis – przyjaciółka Klary. Jednak mężczyzna, wiedząc, jak brutalnie wygląda jego życie, i chcąc ją chronić, zrywa tę znajomość. Jest przekonany, że postępuje właściwie. Gdy w klubie spotyka Eilis w towarzystwie tajemniczego mężczyzny, tylko utwierdza się w słuszności swojej decyzji.
Jednak okazuje się, że nieznajomy nie jest nikim obcym dla Mishy. Wkrótce żołnierz będzie musiał dokonać wyboru i odpowiedzieć sobie, na czym najbardziej mu zależy.
Czytałam tom pierwszy Capo i muszę przyznać, że książka była ciekawa i zupełnie inna ni tego typu. Jednak to, co autorka nam zaserwował w części drugiej ...oj działa się tu działo. Matko jedyna autorka do samego końca tak trzymała w napięciu tak motał ta historia ze zakończenie mnie wmurowało w fotel. Wmurowało i nie tylko zaskoczyło ale ja do końca myślałam, że Misha... Ech nie będę wam zdradzać co sobie pomyślałam, sami przeczytacie i się przekonacie.
Misha i Eilis to dwójka ludzi, którą ciągnie do siebie. Mimo tego Misha ciągle odtrąca dziewczynę. Kiedy w życie Eilis pojawia się inny mężczyzna w Mishy budzi się wojownik. W książce poznajemy życie Mishy zanim poznał Vincenta. Autorka świetnie wykreował bohaterów. Misha to bardzo skomplikowana postać. Jego dzieciństwo to piekło. Dom dziecka, w jakim przebywał był czymś zupełnie innym niż myśleliśmy? Kim są jego rodzice? Kim jest tajemniczy Maxim?
W książce aż kipi od emocji. Czuć je z każdą stroną. W dodatku zmiany, jakie zachodzą i relacja głównych bohaterów to jedna wielka walka. Raz się kochają, by za chwile nienawidzić. Autorka tak mami sprytnie manipuluje, że czasem się pogubiłam w tym wszystkim. I co najważniejsze to zaleta tej książki. Cała fabuła to jedna wielka niewiadoma. I są takie momenty, że zwątpiłam w Mishę i jego lojalność wobec Vincenta. Drugim niepodważalnym plusem jest postać Eilis. Widać jak się zmienia. Nie tylko staje się bardziej odważna, ale także bardziej pyskata co mi się podoba.
Zakończenie może i klasyczne ale za to epilog... Ech to jest właśnie to, co uwielbiam i jednocześnie nienawidzę. Wątek, który intryguje i pozostawia z niedosytem i oczekiwaniem na dalszy tom.
Komentarze
Prześlij komentarz